|
| Ana
Sayfa >> Şiir |
Ufuktaki Renk |
Malum ve zaruri yolculuğuma
çıkarken
Yüzündeki acı ifaden
Yanındayken
yaşadığın duygular
Beni sana mahkum etti bu
mahkumiyet
Kısa olan zaruri yolculuğu yıllara hatta
asırlara dönüştürüyor
Senin yüzünden yaşadığım anının
ve mekanının güzel yönlerini göremiyorum
En kötü ve
felaket dolu anlarda bile yüzüm gülerken
Senin
yüzünden gülümsemeyi unuttum
Bir tek hatırımda
olan sensin…
Uğuruna canımı vermeye yemin
ettiklerimin verdiği huzuru bir tek sen kenara
itiyorsun
Ve bu itişin bedenimi ruhumu
mahvediyor.
Seni yaseminin renklerine
Baharın
huzur verici doğayı yenileyişine
Sevginin
sessizliğine
Elifin ilk harf oluşuna
Gülümseyen
gülün kokusuna …
Sakladığım aşkın
iksirinde
Yaşatmak istemiyorum seni beni kırdığın
için!..
Aşk tek kişiliktir diyen
yazarın
Dediğini yapıp sana olan aşkımı tek kişilik
yaşamak istiyorum
Ama askerliğin verdiği amansızlık
buna engel
Buna cesaretim yok burada
Denize
seni atmaya korkuyorum
Nöbetlerde taşıdığım
mermilerden korktuğum gibi
Şeytana uymaktan korktuğum
gibi
Seni unutmaktan da korkuyorum…
Bütün
korkularıma rağmen
Seni ölürcesine seviyorum
Bu
sevgiye layık olup olmadığını düşünmeme rağmen
Her
şeye rağmen ve inadına
Seni seviyorum
Sabahları
doğan güneşin ufukta yarattığı renk cümbüşüyle
Seni
seviyorum
Ahmet
Doğru
| |
|
|
