|
| Ana
Sayfa >> Hikaye
|
Gözyaşı medeniyeti |
İslam#8217;ın ilk dönemlerinde
Allah#8217;tan çok korkan zahitlerin en belirgin
özelliklerinden birisi, Allah korkusunun tesiri ile çok
ağlamaları, çok mahzun olmaları ve dünyaya hiç değer
vermemeleridir.
Bunlardan biri de Veysel
Karani#8217;dir. Allah#8217;tan çok korktuğu ve utandığı
için başını hiç semaya kaldırmayıp, daima çenesi
göğsünde bitişik olarak gezermiş. #8220;Ümmetin
rahibi#8221; diye anılan Amir b. Abdullah da çok ağlayıp
Peygamber#8217;imiz gibi ayakları şişinceye kadar namaz
kılarmış. Utbe b. Ebân ise öyle bir zahit imiş ki,
#8220;Dünyayı üç talakla boşama hakkı boşadım. Artık
dönüş yok.#8221; demiş ve çok ağlarmış. Allah korkusuna
sevgi ve aşkın hakim olduğu Rabiatu#8217;l-Adeviyye ise
secdede başını secdeye koyduğu yeri çamur edecek kadar
gözyaşlarını ceyhun ederdi. Zaten hepsinin örnek aldığı
Hz. Peygamber#8217;imiz de şöyle dememiş miydi?:
#8220;Benim bildiğimi bilseydiniz az güler çok
ağlardınız! Hanımlarınızdan yataklarda lezzet
alamazdınız. Dağlara ve tepelere çıkardınız! Sizi
görenler size deli derlerdi.
| |
| Birde Bu Hikayelere Göz Atın |
|
| |
|
