Abdülhak Şinasi Hisar |
 (1883-1963)
Aristokrat bir
ailenin oğlu olarak Rumelihisarı'nda doğan Abdülhak
Şinasi Hisar, ailesinin sunduğu imkânlar sayesinde çok
iyi bir eğitim gördü. Özel dersler alarak büyüyen Hisar,
küçük yaşta Fransızca'yı öğrendi. Galatasaray
Sultanisi'ni bitirdikten sonra Paris'e giderek Ecole
Libre des Sciences Politieques'te (Siyasal Bilgiler
Okulu) öğrenim gördü. Yurda döndükten sonra yabancı
şirketlerde, Dışişleri Bakanlığı'nda, Balkan Birliği
Cemiyeti'nde görev aldı.
Abdülhak Şinasi
edebiyat dünyasına şiir ve eleştiriyle girdi. Dergah
dergisinde "Kitaplar ve Muharrirler" başlığıyla yazılar
yazdı.Yarın ve Varlık dergilerinde düzyazı, şiir ve
denemelerinin yanı sıra anıları da yayımlandı. İlk
romanı "Fahim Bey ve Biz" ile 1942'de CHP Roman ve
Hikâye Yarışması'nda üçüncülüğü kazandı. Marcel Proust
ile Maurice Barres'in etkisinde kaldığı anlaşılan Hisar,
romanlarında genellikle Osmanlı aristokrasisini
anlatmış; çocukluğunu geçirdiği Boğaziçi yalılarını
temel alarak geçmişe olan özlemini dile getirmiştir.
Abdülhak Şinasi'nin eskiye bağlılığı yapıtlarında
kullandığı dilde de kendini göstermiş, üslupçu bir
tarzda, imgelerle yüklü, şiirsel bir anlatım kurmuştur.
Romantik bir yazar olan Hisar, eserlerinde
klasik roman yapısının dışına çıkarak genellikle üçüncü
ağızdan, bilinç akışını kullanarak soyut kurgusal
düşünceyi vermeye yönelmiştir. Yazar dğduğu kent olan
İstanbul'da, 1963 yılında yaşamını yitirmiştir.
Eserleri
Romanlar:Fahim Bey ve Biz (1941),
Çamlıcadaki Eniştemiz (1944), Ali Nizami Bey'in
Alafrangalığı ve Şeyhliği (1952)
Anı: Boğaziçi
Mehtapları (1943), Boğaziçi Yalıları (1954), Geçmiş
Zaman Köşkleri (1956)
İnceleme:İstanbul ve Pierre
Loti (1958), Yaşar Kemal'e Veda (1959), Ahmet Haşim'in
Şiiri ve Hayatı (1963)
Antoloji:Aşk İmiş Her Ne Var
Alemde (1955), Geçmiş Zaman Fıkraları (1958)
| |
